“Gaaaaaap”

Ergens is dat maar goed ook.

Geef je je huis uit handen, dan wil je vooral geen verrassingen. Dan wil je degelijkheid, de zekerheid dat je geld goed besteed wordt, dat je kostbaarste bezit in veilige handen is. 

Zo werkt AI ook. Het speelt altijd op veilig. Data, patronen, voorspellingen. Dit werkte eerder, dus straks vast weer. Beproefde concepten over en over. “Gaaaaaap”. 

Toch kent ons vak ook een heel andere kant. Een emotionele. Die van springen in het diepe. Je open stellen. Twijfelen. Hoewel onwerkelijk, het toch doén. Je inbeelden hoe je hier straks koffie drinkt op zondagochtend, terwijl je die keuken eigenlijk veel te klein vindt. Halsoverkop verliefd worden op een huis in precies een onhandige buurt. Teleurgesteld raken want je voelt niks maar de foto’s waren zó mooi! En dan uiteindelijk ergens binnenstappen en direct weten: dít is mijn thuis. Geen model dat dat weet te voorspellen. Dat gebeurt gewoon. 

Nou ja gewoon… Wij makelaars hebben daar een grote rol in. Bereiden de weg, laten mens, wens en kans samenkomen op precies het juiste moment. We doen niets roekeloos. En tuurlijk, ervaring, expertise en data zijn onmisbaar. Maar instinct minstens zo! We voorzien dat dit ‘m zomaar zou kunnen zijn, die koper, dat huis. En achteraf blijkt dan vaak: het klopte inderdáád. Hoe dan? Mensen passen niet in modellen. Maar we voelen elkaar wel aan. 

Dus hoewel we AI hartstikke inzetten in het schrijven van deze column, in onze woningteksten, het verrijken van foto’s en het vullen van ons nieuwe AI-proof-website: de kern van ons vak blijft gewoon wat het was. Saai? Zeker. Maar dus ook: allesbehalve.