Iets mislukt? Mooi.

Het “doen” neem ik heel letterlijk

Dus nee, niks ivoren toren. En nee, ik lig niet iedere maand weer op een ligbedje langs een tropische kust. Ik sta vol met mijn poten in de klei. Dat kan niet anders, vind ik. Hoe zien we anders wat onze makelaars dagelijks tegenkomen? Ontwikkelingen in de markt waar we op in kunnen springen (de enorme vraag naar duurzame en turn key-huizen). Een shift in opdrachtgevers (meer internationals). Maar ook werkwijzen die we goed vonden klinken maar in de praktijk heel anders uitpakken (dat moet dus nú anders). Of juist kleine wijzigingen met verrassend positieve impact (kunnen we dat verder uitrollen?). Alleen als je zelf fysiek achter het stuur zit, kun je het wiel tijdig een betere kant op bijsturen.

Eens per jaar, in januari, verruil ik samen met Bas onze vertrouwde klei met New York. De wolkenkrabbers, de metro, the buzz van de American Dream én: de Inman Connect. Het grootste makelaarscongres ter wereld. We zijn zeker niet de meest innovatieve beroepsgroep, maar hier gebeurt écht wat. Spannende sprekers, ver-van-je-bed-trends, “ah dat doen we al goed”-inzichten. Maar ook: verrassende gesprekken met vakgenoten uit het buitenland. Of zoals vorig jaar, juist met een collega uit Twente of all places. Het geweld aan input doet ons goed. Een week lang met elkaar in één hotelkamer ook. Terug naar huis met een koffer vol inspiratie en nieuwe plannen. En een heel jaar voor ons om ze uit te rollen!

Het bezinnen doe ik vooral in m’n vrije tijd. Eerst even afschakelen, loskomen. Die afstand doet een mens goed. Het geeft veel helderder zicht op eerdere keuzes en schept ruimte om mijn eigen, scherpste criticus te kunnen zijn. “Shit Menno, dat was echt een misser.” Ja da’s ook echt wel eens de conclusie. Leer ervan en dan weer dóór. Zo is mislukken zoveel beter dan nooit proberen. Misschien is dat wel het échte fundament van een sterk merk!